စာေပမွာလည္းရွိပါတယ္။
စာတက္ခ်င္ရင္ စာတက္တဲ့ ဆရာသမားကို ဆည္းကပ္ပါ။
မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္ရ ခ်င္ရင္ မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္ ရ’ ထားတဲ့ ဆရာသမားကိုဆည္းကပ္ပါ။

ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇာေနယ်

 

 
ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းကို ဆည္းကပ္(ဓမၼမွတ္စုမ်ား-၁၇)

ေလာကမွာ အသိရယ္ အက်င့္ရယ္ ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားရွိတယ္။
သိတာက ၀ိဇၨာ၊က်င့္တာက စရဏ။
သိရံုသိၿပီး မက်င့္ဘူးဆုိရင္ ပညာရွိလို ့မေခၚဘူး။
ဗဟုသုတမ်ားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္လို ့ပဲေခၚႏုိင္တယ္။

ပညာရွိဆုိတာက သိသင့္သိထိုက္တာကို
ကြဲကြဲျပားျပား ျခားျခားနားနားသိတယ္။
ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မွန္မွန္ကန္ကန္သိတယ္။
သိတဲ့အတိုင္းလည္း ပယ္သင့္ပယ္ထိုက္တာကို ပယ္ႏုိင္ေအာင္၊
ပြားသင့္ပြားထိုက္တာကို ပြားႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။
အသိနဲ ့အက်င့္ တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္တဲ့သူကိုေခၚတာ။
ပ႑ိတလို ့လည္း ေခၚတယ္။

သူေတာ္ေကာင္းက ရတနာျမတ္သံုးပါးကို ရိုေသေလးစားတယ္။
သီလကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တယ္။
မေကာင္းတာေတြကိုမလုပ္ဘူး။
မေကာင္းတာေတြကို မေျပာဘူး။
မေကာင္းတာေတါကို မၾကံစည္ဘူး။
အရွက္လည္းရွိတယ္။ အေၾကာက္လည္းရွိတယ္။
သူတစ္ပါး ေက်းဇူးကို သိတက္တယ္။
သိတဲ့အတုိင္းလည္း ေက်းဇူးျပန္ဆပ္ေလ့ရွိတယ္။
ဒါက သူေတာ္ေကာင္း။
တခ်ဳိ ့က သူေတာ္ေကာင္းလို ့ေခၚႏုိင္ပါတယ္။
ပညာမရွိတဲ့အတြက္ ပ႑ိတေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
ဒါမ်ဳိးလည္းရွိတက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို ့ပညာလည္းရွိရမယ္။ သူေတာ္ေကာင္းလည္းျဖစ္ရမယ္။
အဲ့ဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို မီွ၀ဲဆည္းကပ္ရမွာ။ ဒါေပမဲ့ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းကလည္း အဆင့္ရွိေသးတယ္။ တခ်ဳဳိ ့က သီလေလာက္ပဲ က်င့္ေတာ့ သီလကိုပဲ ေရွ ့တန္းတင္တင္ေျပာတယ္။

“ မင္းတို ့သမထေတြ ၀ိပႆနာေတြ
ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေလွ်ာက္ေျပာမေနစမ္းပါနဲ ့၊
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေလးထားၿပီး ငါးပါးသီလ လံုေအာင္ အရင္ေစာင့္စမ္ပါဦး’’
“ ေခါင္းေပါင္းၾကီးကတလူလူ ေအာက္ကပုဆုိးက မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။
အေပၚကို အသာထားစမ္းပါဦး။ပုဆုိးကို အရင္၀တ္စမ္းပါ။
သီလ ေစာင့္တာလည္း မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ကို ရႏုိင္ပါတယ္’’

သာသနာတြင္းေရာက္ေနတာ သီလလံုရံုေလာက္နဲ ့
သာသနာေတာ္ၾကီးနဲ ့ၾကံဳရက်ဳိးနပ္ပါ့မလား။
(မနပ္ပါဘူးဘုရား)
တခ်ဳိ ့က်ေတာ့လည္း “ မင္း ၀, မရွိဘဲ ၀ိလုပ္ေနတာ ငတ္ေသေနဦးမယ္။
ျပည့္ျပည့္စံုစံုျဖစ္ေအာင္ သမထ အရင္လုပ္ဦးမွေပါ့ကြ။
သိဒၶိေတြ၊ မဟိဒၶိေတြရေအာင္ လုပ္ဦး။
မင္း၀ိပႆနာက ခ်က္ခ်င္းၾကီးရတာမွ မဟုတ္ဘဲ”။

“ မင္းတို ့၀ိပႆနာလုပ္ေနတာၾကာလွၿပီ။ဘာမွလည္းမျဖစ္ဘူး။
ငါလုပ္တဲ့အတိုင္း ပုတီး(၁၀၈)ပတ္စိပ္ၾကည့္စမ္း
(၄၅) ရက္ဆုိ မင္းတို ့သိသာလိမ့္မယ္ ” ဒီလိုေျပာတဲ့သူေတြလည္း မရွိဘူးလား?၊(ရွိပါတယ္ဘုရား)

ရွိတယ္။အဲ့ဒါမ်ဳိးကို သေဘာက်တဲ့သူေတြကလည္း အမ်ားၾကီးပဲ။
အရင္ဦးဆံုး သမထလုပ္ၿပီး သမာဓိရေတာ့မွ ၀ိပႆနာျပန္ကူးရင္ေတာ့ မွန္တယ္ေနာ္။အဲ့ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ သမထနဲ ့ပဲ လမ္းဆံုးေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးဆည္းကပ္မိရင္ေတာ့ ေသတာေသသြားေရာ
၀ိပႆနာကို ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အ့ဲဒါဆုိရင္ေတာ့လဲြၿပီး။
ကမၻာေပါင္း အသေခ်ၤ အနႏ ၱကို လြဲသြားႏုိင္တယ္ေနာ္။
ဆည္းကပ္ရမွာက ကိုယ္တိုင္လည္း အပါယ္တံခါးပိတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊
ဒါမွမဟုတ္ အပါယ္တံခါးပိတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊
အပါယ္တံခါးပိတ္တဲ့လမ္းကို ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏိုင္သိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊
သူမ်ားကိုလည္း အပါယ္တံခါးပိတ္ေအာင္လမ္းညႊန္ႏုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို မီွ၀ဲဆည္းကပ္ရမယ္။

ဆုိလုိတာက သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ သိကၡာသံုးပါးကို ကိုယ္တုိင္လည္းျပည့္စံုတယ္။
သူမ်ားကိုလည္း မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ရေအာင္ ညႊန္ၾကားျပသႏုိင္တဲ့ ဆရာေကာင္း ဆရားျမတ္ေတြကို ဆည္းကပ္ပါ။ဆည္းကပ္တယ္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ သက္ရွိထင္းရွားရွိေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာကုိမွ ဆုိလိုတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။

ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြေရးသားထားခဲ့တဲ့ ၀ိပႆနာတရားစာအုပ္ေတြဖတ္တာ၊
အလုပ္ေပးတရားတိပ္ေခြေတြကို နာယူတာကလည္း ဆည္းကပ္တာေနာ္။
လူ၀တ္ေၾကာင္ဆရာေတြနဲ ့တရားရသြားတာေတြလည္းရွိပါတယ္။
{{{ ပုဂၢိဳလ္နဲ ့ဓမၼ ခြဲျခားတက္ဖုိ ့ေတာ့လိုတယ္။}}}

သာဓကအေနနဲ ့ျမတ္စြာဘုရားလက္ထပ္တုန္းက သာမာ၀တီမိဖုရားနဲ ့ေမာင္းမ ငါးရားဟာ
ခုဇၨဳတၱရာကၽြန္မ ေဟာတဲ့ တရားကို နာၿပီး ေသာတာပန္ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္ဆုိတာ ၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လား။(ၾကားဖူးပါတယ္ ဘုရား)
ဘုရားေဟာတဲ့တရားကို ခုဇၨဳတၱရာ က ျပန္ေဟာတာပဲ။
ဓမၼအေပၚ ဥာဏ္မေရာက္ဘဲ ပုဂၢိဳလ္အေပၚေသာင္တင္ေနရင္ တရားရပါ့မလား၊(မရပါဘူးဘုရား)

ပုဂၢိဳလ္နဲ ့ဓမၼ ခြဲျခားသိပါ။
ေနာက္ၿပီး သတိေပးခ်င္တာက ခုေခတ္ အခါမွာ ၾကံဳရတဲ့
ဆရာသမားဆုိတာကလည္း ရိုးရိုးသာ၀ကေတြပဲ။
ဘုရားမွမဟုတ္တာ။ ခ်ဳိ ့ယြင္းခ်က္ေတြ အားနည္းခ်က္ေတြရွိႏုိင္ပါတယ္။
ကိုယ္က ပါးနပ္ဖုိ ့နဲ ့ လိမၼာဖို ့ပဲလိုတယ္။

ေကာင္းတာေလးေတြ နည္းနာယူ၊ ခ်ဳိ ့ယြင္းခ်က္ေတြ အားနည္းခ်က္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈ ့ပစ္လုိက္။
အျပစ္ေျပာမေနနဲ ့။
ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္။
ကိုယ့္အလုပ္က တရားရဖုိ ့မဟုတ္လား။
(ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)

ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းဆုိတာကေတာ့
အပါယ္ေလးပါးမက်ေအာင္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ပဲ ဆံုးမညႊန္ၾကားမွာ။
ဒကာ၊ဒကာမေတြ သစၥာသိဖို ့အဓိကထားေဟာေျပာမွာပဲ။
သစၥာသိမွ အပါယ္တံခါးပိတ္မွာကိုး။
အဲ့ဒီေတာ့ အေျပာအဆုိက ၾကမ္းခ်င္လည္း ၾကမ္းမယ္။
ေရလုိက္ ငါးလိုက္ အၾကိဳက္လိုက္ေျပာေနလုိ ့ သစၥာသိမွာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ နား၀င္ေကာင္းတာ။
ေကၽြးေမြးေပးကမ္းတယ္ဆုိတာကလည္း ခဏတစ္ျဖဳတ္သာ စားရတာ။
ေသေတာ့ အပါယ္တံခါးမပိတ္ဘူး။ တစ္ဘ၀ ေကာင္းစားဖုိ ့ထက္ အပါယ္တံခါးပိတ္ေအာင္
ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္
ဆံုးမညႊန္ၾကားႏုိင္တဲ့ ဆရာကို ဆည္းကပ္ပါ။

<<< စာေပမွာလည္းရွိပါတယ္။
စာတက္ခ်င္ရင္ စာတက္တဲ့ ဆရာသမားကို ဆည္းကပ္ပါ။
မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္ရ ခ်င္ရင္ မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္ ရ’ ထားတဲ့ ဆရာသမားကိုဆည္းကပ္ပါ။>>>

ကိုယ္က စာတက္ခ်င္တာလား?၊
စာတက္ခ်င္ရင္ စာတက္တဲ့ ဓမၼစရိယဘြဲ ့ရဆရာေတာ္ေတြ၊
ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေတြ ဆည္းကပ္။
ဒါမွ စာတက္မွာကိုး။
စာမတက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဆီသြားရင္ရႏုိင္ပါ့မလား။(မရႏိုင္ပါဘူးဘုရား)

မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ရခ်င္ရင္ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ရ ' ထားတဲ့ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားတို ့၊
စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတို ့၊
ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတို ့၊ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတုိ ့
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးတို ့အဲ့နည္းေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလုပ္ၾက။
တကယ္ရ’ ထားတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြရဲ့နည္းကို
ဦးထိပ္ပန္ဆင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ၾက။

ေယာဂီတို ့ ....၊
ပရိယတ္နဲ ့ပဋိပတ္ က မတူဘူး။
ပိဋကတ္သံုးပံုေဆာင္ေနပါေစ၊ပဋိပတ္မွ လုပ္မထားလို ့ရွိရင္
ပဋိပတ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းမျပတက္ဘူး။ စာလို ပဲ ေလွ်ာက္ေျပာေနမွာ။
ပရိယတ္ နဲ ့ပတ္သက္ရင္ေတာ့ က်က်နန၇ွင္းျပတက္တာေပါ့ဗ်ာ။
ဥပမာ….။ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးနည္းဆုိပါေတာ့။
ပဋိပတ္သမုပၸဒ္နဲ့ပတ္သတ္လို ့ေဟာထားတာ။
စက္၀ိုင္းၾကီးကို ေလ့လာမထားရင္
နားလည္လြဲေအာင္ ရွင္ျပတက္ပါ့မလား (မရွင္းျပတက္ပါဘုရား)

သူ ့ေနရာနဲ ့သူ ေယာဂီတုိ ့…။
တရားေဟာတက္ေပမဲ့ စာမခ်တက္ဘူး။
စာခ်တက္ေပမဲ့လို ့တရားရခ်င္မွရတာ။
တရားရေပမဲ့လို ့ ေျပေျပျပစ္ျပစ္ မေဟာတက္တာေတြလည္းရွိတယ္။
တခ်ဳိ ့က်ေတာ့ ဘာ မဂ္ဖုိလ္မွ မရေသးေပမဲ့ က်က်နနေဟာတက္တယ္။
သူဟာနဲ ့သူ ကြဲျပားမႈေတြရွိတယ္။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမစိမ္းေတာင္ ဆရာေတာ္ အသွ်င္ဇာေနယ်)

            
   (Share this page on Facebook
)

 
Thant Gyi Facebook မွကူးယူးေဖာ္ျပပါသည္။