ျမတ္စြာဘုရားက သကၠာယဒိ႒ိကို မပယ္ရေသးတဲ ့သူက်ေတာ ့ ဘ၀အဆက္ဆက္ ဒုကၡ လိုက္ ေပးေနလို ့ အပါယ္ ေလးပါးဟာ ကိုယ္ ့အိမ္ကိုယ္ ့ရာလိုပဲ အျမဲေရာက္ေနမွာ။ ဒါေၾကာင္ ့မို ့ ရင္၀က လွံကို ေနာက္မွ နုတ္။ ေခါင္းကို မီးေလာင္ရင္လည္း ေနာက္မွျငိမ္း။ သကၠာယဒိ႒ိ ကို သာ အရင္ျဖဳတ္ၾကတဲ ့။


ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ အရွႈင္ဇာေနယ်

 

 

သကၠာယဒိ႒ိ အရင္ျဖဳတ္ပါ  (ဓမၼမွတ္စုမ်ား-၅)

ေသာတာပန္ျဖစ္ဖို ့ ဒိ႒ိနဲ ့ ၀ိစိကိစၧာကို အျမစ္ျပတ္ ပယ္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာဆိုေတာ ့ ၀ိစိကိစၧာ အ ေၾကာင္းကိုလည္း ဂဃဏန သိဖို ့လိုအပ္တယ္။ သိမွပယ္နိုင္မယ္။ ပထမသိေအာင္လုပ္ၾကဦး။ ဥာတ ပရိညာနဲ ့ ဒိ႒ိ၊ ၀ိစိကိစၧာကင္းမွ ပြားမ်ားအားထုတ္တဲ ့အခါမွာ အားရွိတယ္။ အဲဒီ၀ိစိကိစၧာ ကင္းရွင္းဖို ့ လည္း ပဲ ေလ ့လာရတယ္။ မွတ္သားရတယ္။

၀ိစိကိစၧာဆိုတာ ယံုမွားျခင္းကို ဆုိလိုတာ။ ဒိ႒ိနဲ ့တြဲေနတယ္။ အားလံုး(၈)မ်ိဳးရွိတယ္။
(၁) ဘုရားကိုမယံုဘူး။
(၂) တရားကိုမယံုဘူး။
(၃) သံဃာကိုမယံုဘူး။
(၄) သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါးကိုမယံုဘူး။
(၅) သံသရာရဲ  ့ေရွ ့အစြန္းကို မယံုဘူး။
(၆) သံသရာရဲ  ့ ေနာက္အစြန္းကို မယံုဘူး။
(၇) ေရွ ့အစြန္းကိုေရာ ေနာက္အစြန္းကိုပါ မယံုဘူး။
(၈) ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို အယံုအၾကည္မရွိဘူး။

ဒီယံုမွားျခင္း (၈) မ်ိဳးဟာ သကၠာယဒိ႒ိေၾကာင္ ့ ဆက္ျဖစ္လာတာ။ သကၠာယဒိ႒ိရွိလို ့ သႆတဒိ႒ိနဲ ့ ဥေစၧဒ ဒိ႒ိဆက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္ ့မို ့ သကၠာယဒိ႒ိျပဳတ္ရင္ သႆတဒိ႒ိနဲ ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိလည္း အလိုလို ျပဳတ္တယ္။ ၀ိစိကိစၧာဆိုတဲ ့ ယံုမွားျခင္းလည္း ကင္းသြားတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာေတြျပဳၾကတယ္။ သစၥာတရားက်က်နနမနာရလို ့ရွိရင္ ဒိ႒ိျဖစ္ တာ မ်ားတာပဲ။ ငါတို ့ျပဳတဲ ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို ေနာင္ဘ၀မွာ ငါတို ့ပဲ စံရမွာလို ့ ထင္ၾကတယ္။

ကုသိုလ္လုပ္တာလည္း ငါတို ့ပဲ။ ကုသိုလ္အက်ိဳးကိုစံရမွာလည္း ငါတို ့ပဲ။ ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးကို ငါသူထင္ ေနတဲ ့အတြက္ သကၠာယဒိ႒ိလည္း ျဖစ္တယ္။ ယခုျပဳတဲ ့ငါနဲ ့ စံစားရမယ္ ့ငါကို တစ္ထပ္တည္း ယူထား တဲ ့အတြက္ သႆတဒိ႒ိလည္းျဖစ္တယ္။

တခ်ိဳ ့က်ေတာ ့ အခုဘ၀ကိုယ္က အခုဘ၀စံ။ ေနာင္ဘ၀ကိုယ္က ေနာင္ဘ၀ခံ။ ဒီဘ၀ကိုယ္နဲ ့ ေနာင္ဘ၀ကိုယ္က လံုး၀အဆက္အစပ္မရွိဘူး။ သက္သက္စီလို ့ ယူလိုက္တဲ ့အတြက္ ဥေစၧဒဒိ႒ိ ျဖစ္ သြား တယ္။ အဲဒီလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးက အကုသိုလ္လုပ္ဖို ့ ၀န္မေလးေတာ ့ဘူး။

အမွန္က အေၾကာင္းအက်ိဳးက ျပတ္သြားတာမဟုတ္ဘူး။ ကမၼသတၱိအရ အေၾကာင္းအက်ိဳးေတာ့ ဆက္ စပ္ေန တယ္။ သို ့ေသာ္လည္းပဲ ဒီဘ၀ရုပ္နာမ္ေတြက ဒီဘ၀မွာပဲ ခ်ဳပ္တယ္။ ဟိုဘက္ဘ၀ကို မလိုက္ ဘူး။ ဒီဘ၀ရုပ္နာမ္ေတြက ဟိုဘက္ဘ၀ကို လိုက္တယ္လို ့ထင္ရင္ သႆတဒိ႒ိ။ အေၾကာင္းကံ ေတြက ဒီဘက္မွာပဲ ျပီးသြားတယ္။ ဟိုဘက္ဘ၀ကို လံုး၀လိုက္ျပီးအက်ိဳးမျပဳဘူးလို ့ ထင္ရင္လည္း ဥေစၧဒဒိ႒ိ။ အဲဒီနွစ္ခုၾကားထဲက သြားတာမွ မဇၥ်ိမပဋိပဒါသမၼာဒိ႒ိ။ အဲဒီ သမၼာဒိ႒ိအျမင္မ်ိဳးက သံသယ ကင္းရွင္း မွျဖစ္တာ။

မေန ့တုန္းက တရားနာထားတဲ ့စြမ္းအားေၾကာင္ ့ ဒီေန ့ တရားေတြပိုသေဘာေပါက္တယ္။ မေန ့က တရား အားထုတ္ခဲ ့တဲ ့အတြက္ေၾကာင္ ့ ဒီေန ့ပိုျပီးေတာ ့ သမာဓိရလာတယ္။ ပိုထိုင္ႏိုင္ လာတယ္။ ဥာဏ္လည္းပိုပြင္ ့လာတယ္။ ဒါဟာ ကမၼသတၱိအရ အေၾကာင္းအက်ိဳးေတြ ဆက္စပ္ေနလို ့ပဲ။ အဲဒီလို အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္တာကို သေဘာေပါက္မွ ဥေစၧဒဒိ႒ိစင္တာ။

အဲဒီလို ကမၼသတၱိေတြက အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္ေနေပမဲ ့ မေန ့တုန္း ရုပ္၊ နာမ္ေတြက မေန ့ တုန္းကပ်က္သြားျပီ။ ဒီေန ့ တစ္တိုတစ္စမွ မပါေတာ ့ဘူး။ အေၾကာင္းရုပ္နာမ္ေတြက အေၾကာင္း ေနရာ မွာပဲ ပ်က္သြားတယ္။ အက်ိဳးေနရာ ပါမလာဘူး။ အဲဒီလို သေဘာေပါက္မွ သႆတဒိ႒ိစင္တာ။

ရုပ္၊ နာမ္အေဟာင္းပ်က္သြားတဲ့ ေနရာမွာ ရုပ္နာမ္အသစ္ေတြ အစားထိုးျဖစ္တယ္။ အေဟာင္းပ်က္ တာကို ျမင္လို ့ရွိရင္ သႆတဒိ႒ိစင္တယ္။ အသစ္အစားထိုးျဖစ္တာကို ျမင္ရင္ ဥေစၧဒဒိ႒ိစင္တယ္။ အဲဒီ အေဟာင္းထဲမွာလည္း ငါ သူတစ္ပါး ေယာက္်ား မိန္းမပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ မပါဘူး။ အသစ္အစားထိုးတဲ ့ထဲမွာ လည္း ငါ သူတစ္ပါး ေယာက္်ား မိန္းမပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါ မပါဘူး။ ပ်က္သြားတာလည္း ရုပ္ဓမၼ၊ နာမ္ဓမၼ အစဥ္ၾကီးတန္းေနတာကို ဥာဏ္နဲ ့ျမင္ေတာ ့ သကၠာယဒိ႒ိစင္တယ္။

ရုပ္ဓမၼ၊ နာမ္ဓမၼေတြ ဘာေၾကာင္ ့ျဖစ္လာတာလဲဆိုတဲ ့ အေၾကာင္းတရားေပၚမွာ ဥာဏ္မရွင္းလို ့ ရွိရင္ လဲ သံသယ ၀ိစိကိစၧာက ျဖစ္လာတတ္ေသးတယ္။ ဖန္ဆင္းရွႈင္က ဖန္ဆင္းလို ့ ျဖစ္လာ တာလား။ ဒါမွ မဟုတ္ သူ ့အလိုလိုျဖစ္လာတာလား။ ဘာေၾကာင္ ့ ျဖစ္တာလဲ။ ဒါလည္း သိထားဖို ့ လိုတယ္။

အမွန္က ပထ၀ီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာဆိုတဲ ့ ဓါတ္ၾကီးေလးပါးနဲ ့ ဖြဲ ့စည္းထားတဲ ့ ရုပ္တရား ေတြ ဟာ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရ ဆိုတဲ ့ အေၾကာင္းတရားေလးပါးေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာရတာ။ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ ့ရုပ္၊ စိတ္ေၾကာင္ ့ျဖစ္တဲ ့ရုပ္၊ ဥတုေၾကာင္ ့ ျဖစ္တဲ ့ရုပ္၊ အာဟာရေၾကာင္ ့ျဖစ္တဲ ့ ရုပ္ ဆိုျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ေနာ္။

သူ ့အလိုလိုေပၚလာတာ မဟုတ္သလို တန္ခိုးရွင္က ဖန္ဆင္းလိုက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္း တရား  ရွိလို ့ အက်ိဳးတရားအျဖစ္ေပၚလာရတာ။ ကံေၾကာင့္ျဖစ္တဲ ့ရုပ္ဆိုတာက မ်က္စိအၾကည္၊ နား အၾကည္၊ ႏွာေခါင္းအၾကည္၊ လွ်ာအၾကည္၊ ကိုယ္အၾကည္၊ မေနာအၾကည္၊ အနည္းဆံုး ဒီေလာက္ ေလးေတာ ့ သိရမယ္ေနာ္။

သြားခ်င္တဲ ့စိတ္ေၾကာင္ ့ ကိုယ္ခႏၶာထဲမွာ ၀ါေယာဓါတ္ေတြ ျပည္ ့လာျပီး ဘယ္လွမ္းတယ္ ညာလွမ္း တယ္နဲ ့ သြားတဲ ့ရုပ္ လႈပ္ရွားတဲ ့ရုပ္ၾကီး ျဖစ္လာရတာ။ သြားရာကေန ရပ္ခ်င္တဲ ့ စိတ္ျဖစ္လာရင္လည္း ၀ါေယာဓါတ္ေၾကာင္ ့ပဲ ရပ္တဲ ့ရုပ္ တည္ျငိမ္တဲ ့ရုပ္ၾကီး ျဖစ္လာရတာ။ ထိုင္ခ်င္တဲ ့စိတ္ေၾကာင္ ့ပဲ တြန္း ကန္ထားတဲ ့ ေထာက္ကန္ထားတဲ ့ ၀ါေယာဓါတ္ေတြကို တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ ့ခ်လိုက္ျပီး ေလးတြဲက်လာ ကာ ထိုင္တဲ ့ရုပ္ျဖစ္လာတာမဟုတ္လား။

“သြားလိုရပ္လို၊ ထိုင္ေနလို၊ အိပ္လိုစိတ္ဟုသိ။
စိတ္ေၾကာင္ ့ျဖစ္ေသာ၊ ဓါတ္၀ါေယာ၊ ႏွံ ့ေႏွာကိုယ္၀ယ္ျပည္ ့။
၀ါေယာျပည္ ့ေသာ္၊ ရုပ္သစ္ေပၚ၊ ရုပ္ေသာ္သြားေပ၏။
ပုဂၢိဳလ္မသြား၊ ငါမသြား၊ ရုပ္သြားဥာဏ္ျဖင္ ့သိ။
ပုဂၢိဳလ္မထိုင္၊ ငါမထိုင္၊ ရုပ္ထိုင္ဥာဏ္ျဖင္ ့သိ။
ပုဂၢိဳလ္မရပ္၊ ငါမရပ္၊ ရုပ္ရပ္ဥာဏ္ျဖင္ ့သိ။
ပုဂၢိဳလ္မအိပ္၊ ငါမအိပ္၊ ရုပ္အိပ္ဥာဏ္ျဖင္ ့သိ။”

ေရွ ့က အရင္ျဖစ္တဲ ့စိတ္ကအေၾကာင္း၊ ေနာက္မွျဖစ္တဲ ့ရုပ္က အက်ိဳး။ အေၾကာင္းေၾကာင္ ့ အက်ိဳး ျဖစ္တာေနာ္။ သူ ့အလိုလို ျဖစ္လာတာမဟုတ္ဘူး။ ရုပ္နာမ္ဟာ အခ်င္းခ်င္းမွီျပီး ျဖစ္ေနၾကတာ။ နာမ္ကို မွီျပီး ရုပ္ေတြျဖစ္ေနၾကသလို ရုပ္ကိုမွီျပီးေတာ ့လည္း နာမ္ေတြျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုတာ သိထားရမယ္ ေနာ္။

- မ်က္စိအၾကည္ရုပ္နဲ ့ အဆင္းရုပ္ ဆံုမိတဲ ့အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ ့ အက်ိဳးနာမ္တရားက  ျမင္သိစိတ္
- နားအၾကည္ရုပ္နဲ ့ အသံရုပ္ဆံုမိတဲ ့အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ ့ အက်ိဳးနာမ္တရားက ၾကားသိစိတ္
- နွာေခါင္းအၾကည္ရုပ္နဲ ့ အနံ ့ရုပ္ ဆံုမိတဲ ့အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ့ အက်ိဳး နာမ္ တရား က နံသိစိတ္
- လွ်ာအၾကည္ရုပ္နဲ ့ အရသာရုပ္ ဆံုမိတဲ ့အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ ့အက်ိဳး နာမ္တရား က အရသာသိစိတ
- ကိုယ္အၾကည္ရုပ္နဲ ့ ထိေတြ ့စရာရုပ္ဆံုမိတဲ ့ အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ ့ အက်ိဳး နာမ္ တရား က ထိသိစိတ္
- မေနာအၾကည္ရုပ္နဲ ့ ၾကံေတြးစရာဆံုမိတဲ ့အေၾကာင္းတရားေၾကာင္ ့ ျဖစ္လာတဲ ့ အက်ိဳးနာမ္တရားက ၾကံေတြးစိတ္

အဲဒီ ၾကားသိစိတ္ နံသိစိတ္ အရသာသိစိတ္ ထိသိစိတ္ ၾကံေတြးစိတ္ေတြကို ခႏၶာနဲ ့ေျပာရင္ ဘာခႏၶာလဲ။ ၀ိညာဏကၡႏၶာ။ ၀ိညာဏကၡႏၶာျဖစ္ရင္ က်န္တဲ ့ေ၀ဒနာကၡႏၶာ သညကၡႏၶာနဲ ့ သခါၤရကၡႏၶာေတြေရာ အတူတူ ျဖစ္မလာဘူးလား။ (ျဖစ္လာပါတယ္ဘုရား)။ နာမ္ခႏၶာေလးပါးက ျဖစ္အတူပ်က္အတူပဲ။ ခြဲလို ့မရဘူး။ အၾကည္ရုပ္ေတြနဲ ့ အဆင္းအသံစတဲ ့ အာရုံေတြကို ခႏၶာနဲ ့ေျပာရင္ ဘာခႏၶာလဲ။ ရူပကၡႏၶာ။နာမ္ ခႏၶာကေလးပါး၊ ရုပ္ခႏၶာက တစ္ပါးဆိုေတာ ့ ခႏၶာငါးပါးေနာ္။ ဒါဆိုရင္ ဒီခႏၶာငါးပါးဟာ နတ္ေတြ ျဗဟၼာ ေတြ က ဖန္ဆင္းတာလဲမဟုတ္ဘူး။ သူ ့အလိုလိုျဖစ္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းေၾကာင္ ့ အက်ိဳး ျဖစ္ လာတာပဲ ဆိုတာ ဥာဏ္ထဲမွာ ရွင္းသြားတယ္။

အဲဒီလို ခႏၶာငါးပါးရုပ္နာမ္နွစ္ပါး ျဖစ္လာရတဲ ့ အေၾကာင္းတရားအေပၚမွာ ဥာဏ္ရွင္းမွ သံသယဆိုတဲ ့ ၀ိစိကိစၧာကေသတာ။ အက်ိဳးတရားလည္း ၾကည္ ့ဦး။ ျဖစ္လာတာက ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြလား။ ေယာက္်ား မိန္းမ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါေတြလား။ (ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြပါ။) အဲဒီလိုအက်ိဳးတရားအေပၚမွာ ဥာဏ္ရွင္းေတာ ့ အသိနဲ ့ သကၠာယဒိ႒ိေသတယ္။

တရားမနာထားဘူး။ မသိထားဘူးဆိုရင္ မေန ့တုန္းကလည္း ငါပဲ။ ဒီေန ့လည္းငါပဲ။ မနက္ျဖန္လည္း ငါပဲ။ ဒီလိုထင္တတ္တယ္။ ေျပာရုံဆိုရင္ေတာ ့ အျပစ္မရွိ္ပါဘူး။ ေျပာတဲ ့အတိုင္း ထင္ရင္ေတာ ့ တစ္ဆက္တည္းယူထားတဲ ့အတြက္ သႆတဒိ႒ိျဖစ္ေနတယ္။ သႆတဒိ႒ိျဖစ္ရင္ လူ ့ျပည္ နတ္ျပည္ ေတာ ့မတားပါဘူး။ မဂ္ဥာဏ္ဖိုလ္ဥာဏ္ေတာ ့မရဘူး။

တစ္ထပ္တည္းထင္တယ္ဆိုေတာ ့ အပ်က္ကို မျမင္ဘူးေပါ ့။ ၀ိပႆနာအားထုတ္တယ္ဆိုတာ အပ်က္ ကိုျမင္ေအာင္အားထုတ္တာ။ ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြရဲ ့ အပ်က္ကိုျမင္မွ ၀ိပႆနာဥာဏ္ျဖစ္တာ။ အပ်က္ ကိုျမင္ဖို ့အတြက္ နွလံုးသြင္းကမွန္ေနရမယ္။ ရုပ္ေတြနာမ္ေတြပဲ ရွိတယ္။ အဲဒီ ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြ ဟာ တရစပ္ၾကီးကို ပ်က္ေနတယ္။ ဒီလိုနွလံုးသြင္းထားရမယ္။ အခုလိုဒိ႒ိနဲ ့၀ိစိကိစၧာပယ္သတ္ေရး တရား ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာနာမထားဘူးဆိုရင္လည္း နွလံုးသြင္းမွန္ဖို ့ မလြယ္ဘူး။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ကုသိုလ္ေတြ ရွိပါရဲ ့သားနဲ ့ အပါယ္ေလးပါးကို က်က်သြားရတာဟာ အေရး တၾကီး အရင္ဆံုးလုပ္သင္ ့တာကို ေနာက္မွ လုပ္မယ္၊ ေနာက္မွလုပ္မယ္နဲ ့ နွလံုးသြင္းမွားေနၾကလို ့ပဲ။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက "မင္းတို ့စား၀တ္ေနေရးေတြ ေနာက္မွာထား။ မဂ္ဥာဏ္ဖိုလ္ဥာဏ္ရဖို ့ကို ေရွ ့ကထား။ ေရွ ့ေနာက္ခြဲတတ္ပါေစ”  ဒီလိုမိန္ ့ၾကားေတာ္မူတာ။

တုိ ့သူငါေတြက ေရွ  ့ေနာက္ အခြဲေတြ မွားေနၾကတယ္း။ ေလာေလာဆယ္ စားဖို ့ေသာက္ဖို ့၊ စား၀တ္ ေနေရးက ပိုအေရးၾကီးတယ္လို ့ျမင္တယ္။ ဒါေတြလုပ္ရင္းနဲ ့ပဲ ျဖတ္ဆိုေသျပီး အပါယ္ ေရာက္သြားတ့ဲ ့အခါ က်ေတာ ့ နွစ္ေပါင္း အသေခ်ၤအနႏၱျပန္မတက္နိုင္ေတာ ့ဘူး။

ေရွ  ့ေတြ ေနာက္ေတြ လြဲေနတဲ ့အခါက်ေတာ ့ ပစၥဳပၸန္မွာခ်မ္းသာလည္း ခဏပါပဲ။ ေတာ္ၾကာ ေသာက ပရိေဒ၀ေတြျဖစ္ျပန္ျပီ။ ေရႊေတြေငြေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲရရ ရာထူးေတြ ဘယ္ေလာက္ ပဲၾကီး ၾကီး ေသာက ပရိေဒ၀ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေသာက ပရိေဒ၀ေတြ ျငိမ္းဖို ့အတြက္ သစၥာတရားေတြ သတိ ပ႒ာန္တရားေတြ နာၾကားၾက။ ရသေလာက္ အခ်ိန္ကို လုလုျပီး ၀ိပႆနာတရားေတြကို ဦးစားေပး အား ထုတ္ၾက။


ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ ့တဲ ့ သတၱိသုတ္ကို အက်ဥ္းခ်ံဳးျပီး ေဟာဦးမယ္။ ျဗဟၼာၾကီး တစ္ဦး က အင္မတန္သက္တမ္းတိုတဲ ့ ေလာကလူသားေတြကို သနားလြန္းလို ့ လူသားေတြ ဒုကၡနည္း ျပီး အသက္ ရွည္ဖို ့အတြက္ သူ ့ရဲ ့ထင္ျမင္ယူဆခ်က္တစ္ခုကို ျမတ္စြာဘုရား လာေလွ်ာက္ တယ္။

“ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား  ရင္၀မွာ လွံစူးခံေနရတဲ ့ သူအတြက္ လွံကိုနုတ္ျပီး အျမန္ ဆံုးေဆးကုဖို ့ ကိစၥဟာ ထိုသူအတြက္ အေရးအၾကီးဆံုး ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။ ေခါင္းေပၚကဆံပင္ကို မီး ေလာင္ခံေနရတဲ ့သူအတြက္ ကလည္း မီးျငိမ္းေအာင္ အျမန္သတ္ျပီး မီးေလာင္ဒဏ္ရာကို ေဆးကုဖို ့ ့ကိစၥဟာ ထိုသူအတြက္ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။ ထိုနည္းတူစြာ သတၱ၀ါေတြ အတြက္ အေရး တကာ ့အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ ့ ကာမရာဂကို ပယ္ဖို ့ ကိစၥျဖစ္မယ္လို ့ တပည့္ေတာ္ထင္မိပါ  တယ္ ဘုရား”

ျဗဟၼာၾကီးက ဒီလိုေလွ်ာက္တယ္။ ကာမရာဂ ဆိုတာက အဆင္း အသံ အနံ ့ အရသာ ထိေတြ ့ စရာ ဆိုတဲ ့ ငါးျဖာအာရုံကာမဂုဏ္ေတြကို လိုခ်င္နွစ္သက္ျပီး စြဲလမ္းေနတာကိုေခၚတာ။

လွပတဲ ့အဆင္းေလးဆိုရင္ လိုခ်င္တယ္။ စြဲလမ္းတယ္၊ ရေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။ သာယာတဲ ့ အသံေလး ဆို ရင္ လည္း လိုခ်င္တယ္။ စြဲလမ္းတယ္။ ရေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။ သက္မဲ ့ ပစၥည္းတင္မကဘူး။ သက္ရွိ အလွပိုင္ရွင္ အသံပိုင္ရွင္ေတြကိုလည္း စြဲလမ္းျပီး ရေအာင္ၾကိဳးစား ၾကတယ္။ 

အရသာေကာင္းေကာင္းေလး စြဲေနတဲ ့အခါ ခဏခဏစားရေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။ အေတြ ့ အထိေလး ကို စြဲေနတဲ ့အခါက်ေတာ ့ ဒီအေတြ ့အထိမ်ိဳး ခဏခဏခံစားရေအာင္ၾကိဳးစားတယ္။

အဲဒီလို ကာမဂုဏ္ကို ခံစားခ်င္ၾကတဲ ့ ကာမရာဂေတြေၾကာင္ ့ ေလာကီလူသားေတြဟာ ဒုကၡေရာက္ ေန ၾကတာ။ အသက္ေတြတိုျပီး တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ ့ေသေနၾကတာ။ ကာမရာဂ အားၾကီးေလေလ အသက္တုိ ုေလေလပဲ။ ရာဂလို ့ေခၚတဲ ့ ေလာဘဆိုတာ ရုပ္ကိုလည္းေလာင္ စိတ္ကိုလည္းေလာင္တယ္။ ေဒါသက အျမဲတမ္းမျဖစ္ဘူး။ အဆင္မေျပတဲ ့အခါမွ ေဒါသကျဖစ္တာ။ ေလာဘက်ေတာ ့ အျမဲတမ္းျဖစ္ေနတာ။

ဒါေၾကာင္ ့ ျဗဟၼာၾကီးက အင္မတန္အသက္တိုတဲ ့လူသားေတြကို သနားလြန္းလို ့ လူသားေတြ ဒုကၡနည္း ျပီး အသက္ရွည္ဖို ့အတြက္ ကာမရာဂကို ပယ္ဖို ့ကိစၥဟာ လူသားေတြအတြက္ အေရးတကာ ့အေရး အၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ ့အေၾကာင္း သူ ့ရဲ ့ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကို ဘုရားလာေလွ်ာက္တာ။

ျဗဟၼာၾကီးေျပာမယ္ဆိုလည္း ေျပာခ်င္စရာပဲ။ လူေတြရဲ ့သက္တမ္းက ျဗဟၼာသက္တမ္းနဲ ့ယွဥ္ဖို ့ေနေန သာသာ နတ္သက္တမ္းနဲ ့ယွဥ္ၾကည္ ့ရင္ေတာင္ မိနစ္ပိုင္းရက္ပိုင္းေလာက္ပဲ ရွိတာ။

လူတို ့ရဲ ့သက္တမ္း အနွစ္ ၅၀ ဆိုတာ…
စတုမဟာရာဇ္နတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့ဆို (၁)ရက္
တာ၀တိ ံသာနတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့ဆို ေန ့တစ္၀က္
ယာမာနတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့ဆို ၆ နာရီေလာက္
တုသိတာနတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့ဆို ၃ နာရီေလာက္
နိမၼာနရတိနတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့ဆို ၁ နာရီခြဲ
ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီနတ္တို ့ရဲ ့ အသက္အားျဖင္ ့က ၄၅ မိနစ္ ခန္ ့ပဲရွိတာ။

ဘယ္ေလာက္မွၾကာတာမဟုတ္ဘူး။ လူ ့ဘ၀ဆိုတာ သမုဒၵရာေရျပင္ထက္ ခဏတက္သည့္ ေရပြက္ပမာ ဆိုတာလို ခဏေလးမွ ခဏေလးပါပဲ။ ဒါေၾကာင္ ့ သက္တမ္းအင္မတန္တိုတဲ ့ လူေတြေကာင္းေကာင္း စားရဖို ့၊ ေကာင္းေကာင္း၀တ္ရဖို ့၊ ေကာင္းေကာင္း ေနရဖို ့၊ ေကာင္းေကာင္းဇိမ္ခံရဖို ့နဲ ့ေကာင္းေကာင္း ေပ်ာ္ပါးၾကဖို ့အတြက္တင္ လႈပ္ရွား ရုန္းကန္ရင္ အခ်ိန္ကုန္ျပီး ေသေတာ့ အပါယ္ေလးပါးေရာက္ကုန္မွာ စိုးလို ့ ျဗဟၼာၾကီးက သူ ့အယူအဆကို ဘုရားလာေလွ်ာက္တာ။

ဒါေပမယ္ ့ ျဗဟၼာၾကီးရဲ ့ ေလွ်ာက္ထားခ်က္က မျပည္ ့စံုဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ကာမရာဂကို ပယ္ဖို ့ ဆိုတာ အနာဂါမိမဂ္နဲ ့ ပယ္တာဆိုရင္ေတာ ့ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ကာမရာဂကို စ်န္ ကုသိုလ္ ေၾကာင္ ့ ျဗဟၼာျဖစ္ျပီး ပယ္တာဆိုရင္ေတာ ့ မေကာင္းေသးဘူး။ ဘာေၾကာင္ ့လဲဆို ေတာ့ ပုထုဇဥ္ျဗဟၼာ အေနနဲ ့ ျဗဟၼာျဖစ္တုန္းသာ ကာမရာဂကိုပယ္နိုင္ေပမဲ ့ ေနာက္ ဘ၀ေတြမွာက အပါယ္ေလးပါးကို ျပန္ ေရာက္နိုင္ေသးတယ္။

ဒါေၾကာင့္.. ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး ျပန္လည္မိန္ ့ၾကားပံုက…
သတၱိယာ၀ိယၾသမေ႒ာ၊ ဒယွမာေနာ၀မတၱေက။
သကၠာယဒိ႒ိပဟာနယ၊ သေတာဘိကၡဳပရိဗၺေဇ။


အဓိပၸါယ္က…
ရင္၀ကိုလွံျဖင္ ့ ထိုးစိုက္ျခင္းခံေနရေသာသူသည္ အျခားေသာ ကိစၥမွန္သမွ်ကို လုပ္မေနနိုင္ဘဲ ရင္၀မွာ စူး၀င္ေနတဲ ့လွံကို အျမန္ဆံုး ဆြဲနုတ္ျပီး ေဆးကုဖို ့ကိစၥသည္ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္သကဲ ့သို  ့လည္း ေကာင္း။ ေခါင္းေပၚကဆံပင္ကို မီးဟုန္းဟုန္းစြဲေလာင္ျခင္းခံေနရသူသည္ အျခားေသာကိစၥမွန္သမွ်ကို လုပ္မေန နိုင္ဘဲ ဦးေခါင္းက မီးေတာက္ကို အေရးတၾကီး ျငိမ္းသတ္ျပီး မီးေလာင္ဒဏ္ရာကို ေဆးကုဖို ့ ကိစၥသည္ သာ အေရးအၾကီးျဖစ္သကဲသို ့လည္းေကာင္း။ သတၱ၀ါေတြအတြက္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာ တစ္ခြင္ မွာ အပါယ္ေလးပါးကိုက်ေစတတ္တဲ ့ သကၠာယဒိ႒ိ ေဘးဆိုးၾကီးကို အျမစ္ျပဳတ္ ပယ္ နိုင္္ဖို ့ ့ကိစၥသည္ အေရးတကာ့အေရးအၾကီးဆံုး ပါပဲလို ့ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက ျပန္လည္ မိန္ ့ၾကားေတာ္မူလိုက္တယ္။

သကၠာယဒိ႒ိကို ပယ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာ ေသာတာပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခိုင္းတာနဲ ့ အတူတူပဲေနာ္။ ဘာျဖစ္လို ့ ဒီေလာက္ေတာင္ ပိုအေရးၾကီးေနရတာလဲ ဆိုေတာ… ရင္၀ကိုလွံစူးေနတဲ ့သူနဲ ့ ဦးေခါင္းကို မီးေလာင္ေနတဲ ့သူေတြက ေဆးကုတာေနာက္က်လို ့ ေသမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဒီတစ္ဘ၀ပဲေသမွာ။ ေနာက္ ဘ၀အထိ ဒုကၡေပးလို ့မရပါဘူး။

သကၠာယဒိ႒ိကို မပယ္ရေသးတဲ ့သူက်ေတာ ့ ဘ၀အဆက္ဆက္ ဒုကၡလိုက္ေပးေနလို ့ အပါယ္ေလး ပါးဟာ ကိုယ္ ့အိမ္ကိုယ္ ့ရာလိုပဲ အျမဲေရာက္ေနမွာ။ ဒါေၾကာင္ ့မို ့ ရင္၀က လွံကို ေနာက္မွနုတ္။ ေခါင္း ကို မီးေလာင္ရင္လည္း ေနာက္မွျငိမ္း။ သကၠာယဒိ႒ိကိုသာ အရင္ျဖဳတ္ၾကတဲ ့။

ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ဘုရား "ေသာတာပန္ဆိုတာဒီလိုပါ" တရားေတာ္စာအုပ္မွ ေကာက္နုတ္ပူေဇာ္ ပါသည္။

 

             
   (Share this page on Facebook
)

 Lwinoo Ko Facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

 

ဆက္စပ္ဓမၼမွတ္စုမ်ား
တရား စအားထုတ္ခါစ ေယာဂီမ်ားအတြက္ Click here
ပပဥၥအျမင္၊ ျဗဟၼစုိရ္အျမင္၊ သာသနာတြင္းအျမင္  Click here
ေရဥပမာတရားေတာ္ (ပထမပုိင္း)  Click here